Bir ev varmış herkesin zaman zaman gördüğü,
Ama sorsan kimsenin yerini bilmediği bir yer.
Önünden geçenin çokta beğenmediği ama kendini girmekten alıkoyamadığı,
Duvarları kimine göre nur kimine göre kinden ama üzerinde illa tahta kuruları olan bir ev.
Kapısını açmak cesaret isterken içinden çıkmayı sadece korkaklar başarırmış.
İçindeki eşyalar gelen misafirin anıları kadar güzel olabiliyormuş ancak,
Bu yüzden gören hiç kimsenin ağzının suyu akmamış şimdiye dek.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta