Tahta kılıçlarının sesleri
İnim inim patlatıyordu sokağı
Çocuklar seviyorlardı kılıç oynamayı
Kılıcın değdiği kişi ölmüş gibi yapıyordu
Hiç ölmüyordu ve bir daha oynuyordu
Ölümsüz gibiydi çocuklar,
Kahramandılar sanki hepsi
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta