Tahsin Koç Şiirleri - Şair Tahsin Koç

Bir akşam seyrediyordum; Ay’ı
Çok hızlı ve aceleci gidiyordu; Ay
O kadar ki ona yetişecek yok; Bir Tay
Düşündüm, hesap ettim, Sayda Say!..

Sanki bir acelesi var, koşarak gidiyor Ay!..

Sen bir gülsün, sen hem de, bir çiçeksin
Sen güzeller içinde, güzellikte gerçeksin
Ben bu yaşantımda, nice güzeller gördüm
Onlarla kıyasladığım zaman, sen bir teksin!

Güzellik sende, bir tek maddi değil, bu gerçek

Günümüz gençleri incelediğin vakit
Bu Hususları görmek pek şaşırtıcı değil akit
Çünkü biz büyükler bunlara hakim olamıyoruz
San ki; O Dünya bu gençlerden olmuş sakıt

Biz ne kadar yaklaşırsak; O Kadar uzaklaşıyor

Hatice kızımı verdim toprağa
Kalmadı artık düzenim gidirem
Ne hayatın tadı kaldı ne de tuzu
Eşimide aldım yanıma gidirem

Emrah sana gönderdik Hatice’yi

Git bakalım, iki bin yılı git!..
İnsanlık senden, bir kere oldu ifrit
Çözülmedi; Hastalık sanki girift
Git Bakalım; İki Bin Yılı Git!..

Senden, haz alamadık senden!

Bu dünyada fazla mal yığma
Çünkü dünyaya nasıl geldinse
Gididişinde aynı olacak dostum
Gelişinde dünyaya bir şey getirmedin
Giderken de bir şey götürmezsin
Ne Getirdin ki ne Götüreceksin

Sakın helallik almadan gitmeyin
Ahiretin her yerini cennet sanmayın
Orada cehennem var sakın yanmayın
Sakın helallik almadan gitmeyin

Dünyada kazanılır cennet ile cehennem

Çok istedim ziyaret edemedim İhsanı
Hasta bıraktım Menderesi, Ünsal’ı
Bağırımdan kopardım Hatice’yi
Hüzünlüyüm gitme zamanı geldi

Ben Solmuş hazanlar gibiyim

Müslüman yalan söyler mi
Git kardeşim onlara sor
Yüz yıldır laiklikle yaşıyoruz
Git Kardeşim Onlara Sor?

Din mi bıraktılar laikler

Önce aldın, Nercivan Abimi
Sonra aldın, Sultan Anamı
Daha sonra, Paşa Babamı
Gitti be benim sevdiklerim

Önce almıştın Dedemi