Bir gazi annesi gördüm!
İzmir’den, Ankara’ya gelmiş
İki oğlu gazi olmuş,
Perişanı mı perişan!
Birisi beş yıl önce,
Mayına basmış;
Altı Müslüman, görüntülü üstü; Mason
Bu yerli imalat değil, yüzde yüz; Fason
Misyonerler, gençlerimizi bizden çalıyor
Bu çağda, Müslüman’lar olmuş mahzun
Acil ihtiyaç oldu, Salih Müslüman haline
İnsanlar zulme uğrar her gün
Bütün Gazze de canlar gider her gün
Analar yavrusunu kaybeder her gün
Zalim ile insanlığın farkı kalmadı
Her gün zülüm yapmaktan zevk alan
Bir gün olur, kazara sen’de yersin!
Acaba bu neyin; Nesidir dersin?
Herkes bunu, hakkıyla bilsin
Sadık dostundan, acı söz yersin
Güvenme dünyada, paraya pula
Bu gün adam olmazsak
Yarın adam oluruz
İrfanları biliriz
Hor bakma balam hor bakma
İnsanlığa değer vermeyen
Benim; İlkokul Öğretmenim!
Ondan, çok şeyler öğrendim
Onun gibi, olmaya özenirdim
Benim; İlkokul Öğretmenim!
Çok inançlıydı, inancını yaşardı
Hoşiret’in piresinin
Çok acayıp heybeti var
Hükminen girer yatağa
Hem teklifsiz ruhsatı var
Akşamdan sabaha kadar
İnsaf dinin yarısıdır
İnsaflı insanda özellik şudur
Nefis dürtüsüne rağmen
İnsafı elde bırakmamak
Selamı herkese yaymak
Darlıkta bile infakta bulunmak
İnsan odur ki, ders alır yaşantıdan hayattan
Yaşantı bir yoldur ki, ders alır seyahatten
Dini öyle yaşat ki, ders alınsın cihattan
Bunlardan ders almayan, ders alır cehaletten
Tahsin derki, ders almayan insan gördüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!