Allah’ım, seni her andığımda
Beni naçar koymadın; Allah’ım
Şimdi; Bu günahkâr kara tenimi
Sen yakma ne olur; Allah’ım!
Hep senin ismindir; Daim olan
Allah'ım, bu ne kalabalık
Her yer insan!
Üç beş değil
Milyonlarca insan!
Yer gök her taraf insan!
Bu mahşer mi?
Allah c.c. Sıfatları, isim oldu kullara
Bu isimlerle, kullar hemen düştü yollara
Ama isminler ‘in, mana ve mevhumları
Hiçbir Zaman, İyi Anlaşılmadı Kullarca!..
Mesela Celal, İzzet, Rauf, Hikmet, Melik
Rümeysa Kızımı, bugün istiyorlar
Allah c.c. mutluluk versin; Kızım
Demek ki, benim Kızım büyümüş
Sen Ne Çabuk, Büyüdün Kızım!..
Sen benim akıllı, uslu güzel kızım
Bu iki şeyi sakın unutma!
Unutarak, hava yayma!
Veya havayı, yutma!
Aksırırken. elini ağzına kapat
Çünkü ağızdan çıkan, berbat
Çok aksır, mikrobu vücuttan at
Allah c.c. buyuruyor ey insanlar kardeşiniz
Sizleri bir nefisten yarattım yaşattım
Âdem ile havanın evlatlarısınız
Ey insanlar birer kardeşsiniz
Her biriniz bir akraba birer eşsiniz
Akraba hukukunu gözetin felah bulasınız
Kandil, Sincar, Kobani, Afrin dediler
Hat boyu zeytin dalı, barıştır dediler
Sırayla P.K.K, Y.P.G, P.Y.D’yle geldiler
P.D.Y. Hainlerine, Ama Çok Güvendiler.
Binlerce Tır, Mühimmat götürdüler
Ah! Kardeşim, o ne güzel günlerdi
Büyükler konuşur, küçükler dinlerdi
İmkânımız azdı, fakat bir çeşit yemek
Ama o günler yinede, mutlu günlendi
İmkânımız arttı, servet mülk çoğaldı
Ben diyorum; Ah Ortadoğu, Ah Ortadoğu
Yok, mu bu işin bir durağı, bir soluğu?
Takvimler, günler, haftalar, aylar, seneler
Daha, nice günler bekleyeceğiz, nice seneler
Tüm geçmişleri, hep gözümün önüne geldi
İnsan anılmaya değer bir şey değilken
Yoktan var edilen anılan ve var kılınan
Su ve toprak buluşmasının ateşle demlendiği
Bir suret ve beden sahibi kılınmakla bırakılmayıp
Allah’ın c.c. ruhundan üflediği bir değerdir insan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!