Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Ya rab ne kulların varmış senin
Edep terbiyeden nasip almamış
Serip sermelemiş mahrem yerlerin
Ar namus ararsan bir şey kalmamış

Her yeri apaçık moda diyorlar

Kara oğlan der idik ona biz
Kararttı gözünü o Liderimiz
Bir yüreği vardı Apak tertemiz
O bir Devlet idi gönlü de Deniz

Halkçı lakabı var Halka çalıştı

ŞUBAT BANA BİTMEZ ZULÜM YAPIYOR

Dayanamaz oldum yar hasretine!
Geceler uzadı gün kalmaz oldu!
Bütün gece beklediğimiz Güneş !
Yüzün göstermeden yar kaçar oldu!

Kırk yıl oldu çıkaralı çizmeyi!
Aldırmam! döner giyerim geri!
Başım dik yaşadım hesap vermedim !!
Kimseler vermeye zorlayamaz beni.
Ekmeğimi bileğimle kazandım

KAPILMA ÜMİTSİZLİĞE

Yitirme umutlarını diren.
Kendini kurtaracak bir sen.
Sıkıca sarıl hayata bırakma.
Ümitlerin yeşerir ister isen.

İŞTE BİZ BU YÜZDEN ÂLEVİYİZ!
ÇÜNKÜ HAKKI DOĞRULUĞU SEVERİZ.

SELÂM BİZİM ONU BİZDEN ÇALDILAR!
MÜSLÜMANLIK KENDİLERİN SANDILAR!
KURAN-I OKUYUP ANLAMADILAR!

Sıra sıra kiremitler altında
Ufacık bir evim olsun istedim
Altın penceresi kapı yanında
Bahçesinde çiçek olsun istedim

Oynasın çocuklar bir bahçesinde

Bu bir isyan değil ey yüce Tanrım
İçimdeki yangının feryatladır
Yıllardır ben onu sevdim yalvardım
Acımaz halime her an ağlatır

İsyanım sevgide aşkta yanmaktan

Edindiğin kinin yasin bitirsin
Bahara çıkmadan göçüp gidesin
Ettiğini ocağında göresin
Mum gibi eriyip yanasın derim

Zulmetmek yakışmaz Ademoğluna

Seninle açtım ben dünya gözümü
Senden başkasına hiç bakar mıyım?
Ben seninle gördüm bahar, yazımı
Ben senin üstüne gül koklar mıyım?

Hayatı seninle, sende tanıdım