Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Elimde son damlası kalmış hayatın
Ümit ışıklarım söndü sönecek
Faydası yok bende sevginin aşkın
Koca ömür sanki geçti geçecek

Bir küskünlük bende bu yaşantıya

Eriyip gitseydim kucağında ben!
Tükenseydi ömrüm kollarındayken!
Bitseydi hayatım ölsem yani ben!
İnanki üzülüp şikayet etmem!

Vuslata ermişken neyki yaşamak!

Soysuz bir kurşun idi sana atılan
Ya da bir soysuzdur onu atan
Kahpece vurulur mu insan
Yıkıldın otanamaz yaran
Hayat söndü umutlardan
Oysa neler beklemiştin hayattan

Zaman gecmis hanci vakit erken der iken
Herkes dönmüş geri bizler giderken
Sen sura bir yatak bize sererken
Masaya şişeyle kadehle yaklaş

içelim unutup simdi dertleri

Hadi gel bu akşam ay doğar belki!
Doğmasa olacak gökte yıldızlar!
Bulutlu olursa gene havalar!
Senin gülen yüzünün Nur-u da yeter!

Sen bilmezsin seni ne çok sevdiğimi
Sorsan da anlatamam
İfadesi öyle zor, öyle zor ki
Senin yanındayken konuşamam

Gözlerimin içine saklamak isterim

Bir sen vardın içime sinen
Benliğimi sarmıştı sevgin
Her şeyimle sana adanmıştım
Oysa sen bunu hiç hissetmedin

Ne içindi sana olan tutkum

Gözlerim görmeyi özledi seni.

Duygumdan çok büyük bir gururum var.
Çiğnetmem kimseye ölene ke-adar.
Direnemez bana çete zorbalar.
Beni koruyacak ULU TANRIM var.

Yalana dolana papuç bırakmam.

POYRAZ ESER BİZDE YAKAR SON BAHAR.

SON BAHAR RÜZGARI ESTİ YENİDEN!
ALIPTA GÖTÜRDÜ BENLİĞİM BENDEN!
HANİ GELECEKTİN SEN İLK BAHARDA?
ÜMİDİMİ KIRDIN YANDIM DERİNDEN!