Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Bu bir isyan değil ey yüce Tanrım
İçimdeki yangının feryatladır
Yıllardır ben onu sevdim yalvardım
Acımaz halime her an ağlatır

İsyanım sevgide aşkta yanmaktan

Sıra sıra kiremitler altında
Ufacık bir evim olsun istedim
Altın penceresi kapı yanında
Bahçesinde çiçek olsun istedim

Oynasın çocuklar bir bahçesinde

Bir tutkusun benim şu yüreğimde
Ayrılamam senden kopamam GİRNE
Girne kalesinde şanlı Limanın
Gözdesi olursun sende duranın

Dibindesin Beşparmak Dağlarının

Şaştım sana insan oğlu ne çok basitsin
Bazı aslan kesilirsin bazende hiç'sin
Bırakmazsın neden bilmem gidenler gitsin
Yalan dolan sendedir hep Dünya olamaz

Gözün gere gere bakar yalan söylersin

Herkesin ilki var ise,
Mutlaka bir sonu var.
Kimimiz genç gideriz.
Kimimiz se ihtiyar.

Ne yaparsak hayatta.

Kabuslar nöbet tutmuştu sanki başım ucunda
Biri ardı sıra gelirdi her başımı yastığa koyduğumda
Alıp götürüyorlardı bilemediğim yerlere!
Sen bir de ben onlarca kere
Rahat yüzü görmedim yıllardır kahırdan
Dertler hortlardı Annem ha oradan ha buradan

Hoş geldiniz bize yeni gelenler
Bu beldenin size ihtiyacı var
Siyasetçi büktü dimdik belini
Buranın devlete ihtiyacı var

Hizmet yapılmıyor, yapılsa yarım

Hüzünlü şarkılar çalındı bu gün!
Gönlümün o salaş meyhanesinde.
Dert dolu yüreğim her zaman üzgün.
Seni umut etmiş her zerresinde
Seni aradılar yorgun gözlerim.
O yerin hep boştur hiç gelmezsin de.

Edindiğin kinin yasin bitirsin
Bahara çıkmadan göçüp gidesin
Ettiğini ocağında göresin
Mum gibi eriyip yanasın derim

Zulmetmek yakışmaz Ademoğluna

Seninle açtım ben dünya gözümü
Senden başkasına hiç bakar mıyım?
Ben seninle gördüm bahar, yazımı
Ben senin üstüne gül koklar mıyım?

Hayatı seninle, sende tanıdım