Tahayyüller Şiiri - Mehmet Enes Karataş 4

Mehmet Enes Karataş 4
11

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Tahayyüller

Tahayyüller

Yer parça parça; zelzele, ışıklar mı söndü?
Kuzgunlara bıraktı göz kapağım yerini
Son kez havada patlayıp sinesine döndü
Merkeplerin atası, kaybetti eyerini

Bu son mu, ilk mi? Vursunlar eyeri sırtlara
Şu kocaman gözlerin sonsuzluğa açılsın
Gülmek mi diyorsun, kasvetin kıla kırk yara
Kederin tüm mahlukatı bir tek beden kılsın

Acılarla yoğruldum, bir gün tan vakti doğdum
İskeletime bir bak, derim üç beş kemikten
Beden kafesini yırtıp zincirleri boğdum
Tahayyülleri devirdim, derbeder delikten

Ah kader, canım kader, vademizi dolduran
Zaman gemilerini kaldıran imtihandır
Bir omuzdan diğerine kırık koldur duran
Yolun tükenmez anındayım bilmem ne zamandır

Mehmet Enes Karataş 4
Kayıt Tarihi : 31.3.2019 01:59:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!