Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir beyit.. Tebrik eder başarınızın devamını dilerim. sevgi ve saygılarımla.
Çok anlamlı bir şiir daha....Tebrikler
Yitik zamanların esmer çocukları:Kralları.
Asaletiniz duruyor hala ağabey.Taç masumiyetti evet...Servetti tek masumiyet.
çocukken sahip olduğum neleri kaybetmedik ki...
küçücük şiire dev gibi anlam yüklenmiş çok başarılı...tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta