Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
evet, iki farklı açılımı bağdaşırmayı netleştirmiştim kafamda. biraz şans eseri oldu ama bu çocukları o tablodaki görünmez bazı nedenlerle çok bağdaştırdığımdan olsa gerek, iki konuyu üst üste oturttum. Yani bu ölümler, dünyanın heryerinde olduğu üzere, saçma bile olmanın ötesinde bir pislik durum tabi. Bu açıdan, tablonun backgroundu çocuk ölümlerini saklayan bir sis ise, öndeki çiçeklerse hayatın bizi taşıyan taraflarının bir özeti gibi geldi bana
yorumunuza teşekkürler.
Biraz karışık ama güzel renkler kullanmışsınız..
Bir ara BÜ'de Ross'un kursları vardı yanlış hatırlamıyorsam...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta