Yine o karanlık tabloyu duvara astık,
Düşsel bir avuntuyla omzumuzda yalnızlık.
Görünüyordu oysa orada olduğu gibi;
Seninleyken hissedilen uzaklık gibi...
Bu şehrin son ışıklarından kopan göz ağrısı;
Şimdilerde bir ötenin günlük tasası
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta