Bu gece üstüm başım hasret
içim dışım acı bir kahve tadında taştı taşacak
dağılacak katranı karasına.
Yüreğim dozu bir türlü ayarlayamıyor işte
müsait bir yerde bırakmıştım onu oysa ki
yıkık dökük çıkmaz bir sokakta.
Uzaklığın bilindik tınısı yine sokaklarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta