Ey susuz kent,
Ey bahçesinde gül açmayan, kederli el,
Kanatlarım değer mi sandın
Bunca acıdan, yaradan sonra?
Tanrı şahit,
Aşka toyluğum kalmadı.
Ne vakit düşse gölgeler içime,
Ürpertiyle kaçar oldum.
Bitimsiz bir huzurdu isteğim.
Tanrının kudretli eli
Nihayet verdi ruhuma aydınlığı.
Kayıt Tarihi : 16.04.2026 00:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!