...
Bazen en büyük feryatlar sessizliğin koynunda saklanır. Becerebildiğim kadar saklıyorum hüzünlerimi…
Ne kadar ustaca gizlesem de, gözlerime sinen yalnızlığı kimse fark etmese de, içimde büyüyen bir sızı var. Sensizliğin kenarında buz tutmuş bir kalbin çırpınışı bu. Soğuk, yalnızlığın ta kendisi. Üşümek için artık kışlara gerek kalmadı…
Ben her mevsim sensizlikte, her nefeste senin yokluğunda titriyorum.
Zaman, senin adını unutturmadı. Aksine, her saniye bir hatırayı dürtüyor içimde. Şimdi, sadece geçmişte değil; her anımda hayal olup geçiyorsun içimden.
Varlığınla değil, yokluğunla doluyum.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta