Susuşunu Duymayan Şiiri - Yücel Özkü

SUSUŞUNU DUYMAYAN
Anlamayan yüreklere açma içini,
Sözlerin eksik kalır onların yanında,
Ne susuşunu okurlar ne de gözlerini,
Sevdan kendi içinde büyür, yalnızca.

Gönlün incinir,
Bir kuş gibi çırpınır kafesinde,
Sevda dediğin şefkat ister oysa,
Anlayışla sarılmayan her his kanar içinde.

Uykuların ziyan olur,
Geceler sana dar, sabahlar uzak,
Bir isim düşer diline, susarsın,
Çünkü en çok susan, en çok yaralanır ancak.

Verme gönlünü duymayana,
Sevda bir sır değil, bir paylaşımdır,
Duyan bir yürek bulduğunda anlarsın
Aşk, iki kalbin aynı sessizlikte konuşmasıdır.

Yücel ÖZKÜ
20 Mart 2026/01:14