Ne çok susuşlarda kanattık,
Yüregimizden çıkan sözleri.
Sevgilinin ağzından çıkan her sözü,
Yere düşen bir ekmek gibi,
Öpüp başımıza koyduk.
İhanete acıkmış yüreklerde,
Samimiyet sofrasına kurulduk.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta