Pusuşlar,
kıkırdayan eklem yerleri,
nefret akordeonu
bir de körüklü otobüse
binmiş, çalıyor da çalıyor:
boğum boğum körükler,
bilmem kaç taneler,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




susulan her soru yanıtsız kalan her cevap bizden bir parçadır. sevgilerle. Gül Doğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta