Sustum Da Ne Oldu Şiiri - Hamit Atay

Sustum da Ne Oldu?
Susmak…
Ne kolay sanırdım,
Oysa en zor yoldu en sonunda.
Sessizlikle ördüm duvarlarımı,
Kendimi gizledim,
Sustum da ne oldu?

Susmak,
Bazen bir silah olurmuş,
Kimi zaman savunma,
Kimi zaman teslimiyet.
Ben sustum,
Sustum ki sesim sana ulaşmasın,
Ama sustuğum yerde
Yankı oldu yalnızlığım.

Sustum,
Çünkü sözler acıtırdı seni,
Ama sessizlik de öldürürmüş beni.
Susarken öğrendim,
Kalp kırmak kolay değilmiş,
Ama kalp kırılmak,
Susarak büyürmüş içinde.

Şimdi,
Sustum ve düşündüm,
Bu suskunluk ne getirdi bana?
Özgürlük mü?
Yoksa bir mahkumiyet mi?
Sustum da ne oldu?

Sustum ki barışalım,
Ama barışmak için konuşmak gerekiyormuş aslında.
Sustum,
Çünkü korktum yalnız kalmaktan,
Ama yalnızlık içimde büyüdü yine.

Ve anladım ki,
Sözler susar ama duygular bağırırmış,
Susmak çözüme değil,
Daha derin yaralara açarmış kapıyı.

Artık susmamalıyım,
Konuşmalıyım,
Çünkü susmak,
Beni ben olmaktan alıkoyuyor.

Sustum da ne oldu?
Beni ben yapan
O kırık cümlelerim,
O sessiz çığlıklarım var hâlâ.
Ve ben,
Artık susmayacağım.
Şiir Hamit Atay