Kıyamadığın Elif’tim, değil mi?
Peki bu engellerin neydi?
Bu susturuşların,
bu delirtmelerin neden?
Ben delirince mi
öldürdün beni kalbinde?
Oysa ben yaşıyorum,
unutma…
Yeter miydi sana
bir ömürlük susuşum?
Yetmedi mi?
“Sek rakıda bile özledim seni”
demiştim, hatırlarsın…
Ben yanarken
sende bu kadar sessiz bir rahatlık
nasıl sığdı yüreğine?
“Vicdanına yalvarıyorum,” dedim\.
Duymadın…
Şimdi gidiyorum;
üzerimde kefen beyazı,
içimde senden kalma bir yangın\.
Sorarlarsa eğer,
“Severek çekildiği kıyıda
en büyük yangın neydi?” diye…
Söyleyin;
**Elif’ti\.**
**Bir adamın kalbinde**
**ömrünü yakacak kadar seven Elif…**
Kayıt Tarihi : 6.09.2026 03:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!