Sustum Şiiri - Suskun Şair Fazlı Acar

SUSTUM

Sustum… çünkü sözüm sana yetmedi,
Her cümlem duvarına çarpıp döndü.
Ben seni aşk yerine koydum da,
Sen beni kendi gölgende boğdun.

Bir gece kapımı çaldı ayrılığın,
Ne yüzün kaldı ne de bahanen.
Ben sana ömrümü sererken,
Sen başka kollarda aradın kendini.

Sustum, içimde fırtınalar büyüttüm,
Her susuşum bir hesabı sakladı.
Sen beni yok saydıkça anladım ki,
Bazı yaralar kanamaz, ama öldürür.

Şimdi dönsen de bulamazsın beni,
Küllerimden sana yol çıkmaz artık.
Bir zaman uğruna diz çöktüğüm aşkın,
Bugün karşısında dimdik durdum.

Adını anmam, mezarını kazdım,
Hatıranı gecenin dibine gömdüm.
Benden çaldığın ne varsa haram olsun,
Ben seni sevmekten kendimi kaybettim.

Şimdi suskunluğum son sözüm sana,
Ne beddua ederim ne de yalvarırım.
Beni yıkan ellerin titrer bir gün;
Ben sustum… sıra şimdi sende, yan!

Suskun Şair Fazlı Acar