Benim avaz avaz sustuğum şeyleri
insanlar bitti sanıyor.
Oysa içimde kopan kıyametleri
bir Allah biliyor,
bir de solan gençliğim....
"Hak etmedim." dediğim ne varsa,
hepsini bana
en sevdiklerim yaşattı.
Şimdi hangi birine yanayım?
Boşa giden emeklere mi,
Mahvolan gençliğime mi yoksa,
Giden ömrüme mi...
Bağırsam,
belki dünya sarsılacak.
Ama ben sustum.
Hıçkırıklarımı içime gömdüm.
Sırf kimse
"Galip geldim." sanmasın diye,
yenilgimi bileasaletle yaşadım.
Bazı geceler vardır...
Yastığa başını koyduğunda
yükün sadece başın değildir.
Darmadağın olmuş
hayallerindir.
Böyle hayata da, buna sebep olanlara da
yazıklar olsun.
Anlatsam,feryat olurdu.
Sustum;
Sitem oldu.
İçime gömdüklerimin hesabı,
bu dünyaya ağır gelir.
Öyle bir kırıldım ki...
Artık ne tamir olmaya dermanım var,
ne de yeniden inanmaya niyetim.
Kalmadı...
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 06:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!