Konuşmuyorum artık, konuşmayacağım, sustum
O herkesin bildiği Nedim yok artık..
Bugüne değin hep Kızılcık şerbeti içtim,kan kustum
Kalmadımı ya Rab, yokmu derdimi diyeceğim bir dostum?
Ne oluyor bana böyle? Sanki dünyaya küstüm..
Bir zamanlar zirvede, kaf dağının üzerindeydim
Sükut ettim, kör bir kuyunun dibine düştüm
Hazreti Yusuf'u o kör kuyunun dibinden çıkaran kardeşleri gibi
Eyy Allahım; yokmu bu kör kuyunun dibinden benide kurtaracak bir kardeşim? ?
Çok yoruldum artık, kalmadı takatim, sıkacak dişim
ha bitti bitecek, yada çoktaaan bitmişim..
Ve ben artık SUSTUM...
Kayıt Tarihi : 4.1.2014 06:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!