Sustuğum oldu Şiiri - Ahmet Coşkun

Sustuğum oldu

Dünyanın kahrını sırta yükledim
Bir gün düzelir diye çok bekledim
Varım olmadı hep yoku denkledım
Darılmadım da hep küstüğüm oldu

Tatlı söze kurban acı demedim
Yalandı hep sözler yağcı demedim
Güller soldu suçlu bağcı demedim
Hep bir hayra yorup sustuğum oldu

Bedenim taşıyamadı yıkıldım
Kaçtım terki diyar edip sıkıldım
Hak etmediğim damada tıkıldım
Bu da geçer deyip kastığım oldu

Engeliydi dolandığım tüm yollar
Benim halimden anlamadı kullar
Evsiz barksız gezindiğim çok yıllar
Şu kara topraklar yastığım oldu

Fitilim tutuştu kandilim yandı
Yer duymadı belki gökler inandı
Ne zamanki gözde hakikat kandı
İnfilak ettim dağ sarstığım oldu

Coşkûnî