Kuruyan bir bahçe sensizlik yüzümde
Hasretin yorunca soldum sarardım
Gözyaşlarımla uğurladım
Her ne varsa anılardan dökülen
Çekildim kenara susan dile sığındım
Soğudum hayattan usandım insandan
Yol verdim herkese kendimle kaldım
İndirdim sırtımdan tüm derdi gamı
Çekildim kenara susan göze sığındım
Dost dediğin göçmen kuşlar misali
Yolcudur çekip gider sıcak diyarlara
Kalınca karakışın ayazında tek başına
Hasretin gizlese de olan biteni
Gönlün sustuğunda anlarsın asi gerçeği
Kayıt Tarihi : 6.3.2026 15:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!