Suskunluğun çiçeği Şiiri - Ahmet Hani

Yolun tam ortasında duruyorum,
Saçlarıma tipi gibi yıllar yağmış,
ve daha gelmemiş yıllar,
tanımadığım kuşlar gibi
başımın üzerinde
göğün yörüngesinde dönüyor.
Ben,
her taştan
kalbime bir iz kazımışım,
her bakışından
boğazımda bir düğüm,
ve her suskundan hâlâ
boğazımda titreyen bir ses taşımışım.
Bunca yıl
bu yolun hepsini yürüdüm,
bilmeden
sonun nerede olduğunu
ya da yeniden bir başlangıcın
hangi yönde nefes aldığını.
Ama ben
tam bu anım;
geçmişle geleceğin sınırında ayakta duran,
ve eğer bu an çökerse,
suskunluğumun çiçek açacağı bir anım