Kar tanecikleri içimde eriyince
Mutlu kelimelerin salıncağında sallanıyorum
Apansız başlayan bir yağmurda ıslanır gibi
Her şey çiçeğe duruyor gözlerimde
Ve her söz adınla başlayıp, adınla bitiyor.
Yer, gök daha bir mavi oluyor seni içlerine katıverince
Yaşlı sakız ağacının körpecik dalları gibi uçkun veriyorum güneşe
Oysa hiçbir şeye aldırış etmeden akıyor ırmaklar
Ki artık çokçası denizine de ulaşamıyor
Kurumuş yatağı güzel bir hayal olup aklında kalıyor zamanın...
Hâlbuki seninle zamansızlıkta yaşamaktı benim sevgim
Bir istiridye nasıl içinde saklıyorsa sırrını
Öylesi suskun ve maviydi bu yüzden de
Bırak artık;
İçimizin denizinde o kıyıdan, o kıyıya özgürce gidip gelsin aşk...
Kayıt Tarihi : 20.12.2009 15:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Daha da yazmak gelmedi içimden, şiirin büyüsünü bozmamak adına. Kaleme, yüreğe sağlık diyerek,kutladım içtenlikle.
beni dikenli tellerde bırakan...
şairin profilindeki kuşu görünce mavilikleri özleyen bir şair olarak gördüm temel kurtu..
TÜM YORUMLAR (10)