Suskun Balkon Şiiri - Hasan Savaş 2

SUSKUN BALKON

Ve bir akşam üstü
Dağlara karşı oturmuşduk o balkonda
Sesizce yürüyen kızıl sarmaşıklar yoruldu
Biz yorulduk
Upuzun bakıyorduk
Uzun uzun sustuk
Hiç konuşmamak üzere sustuk
Susmak daha çok yaralasa da
Nedendir bilmem
Seni en çok susarken sevdim

Akşamın gürültüsü inerken
Bir garip hüzün çöktü o balkona
Kanayan bir yara oldu.
Zamanının yorgun omuzlarında
Bizden habersiz
O kızıl sarmaşıkdan
Kaç yaprak soldu
Kaç yaprak düştü

Ben bekleyişlerin, kavuşmanın rengini düşünüyordum
- Ki vardır bir renği-
Durduk yere sen bana ayrılıkların rengini sordun.
Oysa biz
Gözlerimiz uzak yamaçlarda ki
Güneşin regini çalmış
Yaprakların kızıla bürüdüğü dağları seyredecektik
O balkondan.

Ve biz hâlâ susuyorduk
Kökleri kurumuş ağaçlar gibi
Sararıp düşen yapraklar gibi
Uzun, uzun sustuk
Hiç konuşmamak üzere sustuk
Geceye yazıldı sessizliğin destanı