Gel, bu şehrin gürültüsünü ardımıza bırakalım.
Adımlarımızı kalbimizin bildiği yola çevirelim.
Bugün gözlerim suretlere değil, hakikatin ufkuna değmek ister.
Bir kıyıya inelim;
rüzgâr esmâ fısıldasın,
deniz içimizdeki dalgaları teskin etsin.
Ben sonsuzluğa bakayım,
orada kaybolayım biraz…
Sonra sessizce sana döneyim;
çünkü sende bulduğum huzur,
O’na çıkan en sakin yol gibi.
Susarak konuşalım,
bakışlarımız dua olsun.
Kalabalık dağılsın,
geriye bir sen, bir ben,
bir de aramızdan geçen ilahi nefes kalsın.
Kayıt Tarihi : 28.2.2026 20:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!