Sus gönül sus Şiiri - Sinan Atik

Sayısız güzelin peşinden koştun
Sonunda kendini kedere boğdun
Nefsinin elinde oyuncak oldun
Sormadın bir türlü; bittim yoruldum

Dünya dedin ne işlere koyuldun
Bir kul idin sultanlığa soyundun
En sonunda buradan da kovuldun
Kalmadın bir türlü; bittim yoruldum

Burda cennet bir kaç anlık raslantı
Ne tok doydu ne de bir aç uslandı
Son raddede herkes burda aldandı
Kanmadın bir türlü; bittim yoruldum

Ne zaman ağlasan koşsan peşinden
Sarhoş gibi sersemledin düşünden
Bu dünyaya ne verdin ki kendinden
Almadın bir türlü; bittim yoruldum

Deki leyla deki şirin arzuydu
Deki canda o en büyük tutkuydu
Sahi gönül başka işin yokmuydu
Doymadın bir türlü; bittim yoruldum..