Sus Gönlüm Şiiri - Faruk Yaşa

Suskun ol gönlüm,
tan yeri ağarana kadar!
Kulak ver sözlerime, sessizce.

Gecenin karanlığında ağırlaşır duygular;
gecenin hayâleti bırakmayacak yoksa peşini sabaha kadar!

Korkunçtur gece;
kanatlarıyla örter gökkubbeyi,
yalnızlık kaplar rüyâları.

Sus gönlüm, dinle!

Gece karanlığı heyhâtlarla, inlemelerle dolu.

—Senin aşkını hangi gece taşıdı ki—

Sus gönlüm!
Sus, ne olursun, sen de inleme!

—Rüyâmda aşkını taşıyanı göreyim—