Sürgündeyim ben.
Yabancı gözler ve eller
Durmadan kovuyorlar beni.
Burada doğdum oysa ki…
Büyüdüm, olgunlaştım,
Eli kulağında yaşlılığın.
Ama hala yabancı adımlarım,
Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Gamsız bir gülüş fırlatıyorlar hayata.
Benzemediğim şeylere benzemeye,
İçimin gülmediği şeylere gülmeye
Zorlamam daha fazla kendimi…
Eziyet etmem bu sürgün bedene.
kalemine sağlık bu dizlerini çok begendim.
hayattan tat alınmadığı zamanlar kendimizi başka alemlerde hissederiz
insan milyarlarca kişi içinde yaşamasına rağmen yinede yalnızdır,yalnızlık tarafları çoktur, sanırım kendini dinleme isteği ya da kendini daha iyi tanıyabilme isteğidir, çok güzel dile getirmişiniz, tebrik ederim..
Bazen herşeyi oluruna bırakmak gerekiyor sanırım.Çok güzeldi.Yüreğinize sağlık.Saygılarla.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta