Hep muhalif oldu hayat bana.
Mahkûm etti sensizken sana.
Zemheride yanmayı öğrendim,
Cehennemde donmayı.
Bir sensizliği öğrenemedim, bir sensiz yaşamayı.
Sürgün yedim ellerine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'HAYATINIZIN LEZZETİNİ VE ZEVKİNİ İSTERSENİZ Kİ; İSTEMEK İNSANİYETİN MUKTEZASIDIR- HAYATINIZI İMAN İLE HAYATLANDIRINIZ VE FERAİZLE ZİNETLERNDİRİNİZ VE GÜNAHLARDAN KAÇMAKLA MUHAFAZA EDİNİZ!'
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta