Hep muhalif oldu hayat bana.
Mahkûm etti sensizken sana.
Zemheride yanmayı öğrendim,
Cehennemde donmayı.
Bir sensizliği öğrenemedim, bir sensiz yaşamayı.
Sürgün yedim ellerine,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




'HAYATINIZIN LEZZETİNİ VE ZEVKİNİ İSTERSENİZ Kİ; İSTEMEK İNSANİYETİN MUKTEZASIDIR- HAYATINIZI İMAN İLE HAYATLANDIRINIZ VE FERAİZLE ZİNETLERNDİRİNİZ VE GÜNAHLARDAN KAÇMAKLA MUHAFAZA EDİNİZ!'
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta