Süreyyâ Şiiri - Aykut Kınay

Şu semanın yedi kızı,
Her geceye saçar süsü,
İki devrin dem gölgesi,
Göz ucunda parlar düşü.

Baş bağlamış yâri bekler,
Yol uzayıp, gök daralsa,
Sâkıb geçer, sisi deler,
Eren kişi erer ona.

Seda yağsa, damla tutsam,
Özde saklı sonsuz aşkı,
Sordum, kalem bilmez yazı,
Nur boyası Hakk'ın fazlı.

Gönül, niye daldın öyle?
Târık açar dileyene,
Sözümü sana bağladım,
Özüm yürür Nûn diline.