Sürgün gemiler yanaştı hep, bu limana
İstemese de ıssız kıyıları
Kürek çekerken tayfalar, sessiz adaya
Dalmak üzereydiler, belalı sevdaya
Ölüm hissi verirken, adanın mistik kokusu
Cezp ediyordu insanı, yeşil mavi dokusu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta