Suna Boylum Şiiri - Salim Erben

Aştım yükseklerden, düştüm gurbete,
Gönül yaralıdır, sızlar derinden.
Felek boyun eğdirmişken hasrete,
Hiç kimse anlamaz benim halimden.

Bahar gelir, burcu burcu gül açar,
Dertli bülbül feryat eder, ah saçar.
Şu fani dünyadan her gelen geçer,
Herkes ecelinden içer ölümden)

Suna boylum al giyinmiş salınır,
Zülüfleri döküm döküm taranır.
Şu dünyada yarsız nasıl yaşanır,
Aşk ateşi yüreğime sarınır.

Yeşil başlı ördek gülle söyleşir,
Ayrılan yürekler nasıl birleşir?
Sevdası olanın aklı karışır,
Rüzgâr eser, duman tüter solumdan.

Salim der ki hayal girdim düşüme,
Neler geldi şu sevdalı başıma.
Gözlerimden akan kanlı yaşıma,
Bakar yine vazgeçmem ben yolumdan.