Varlığımın mayası, yaratılışımın özü, kainatta tarifi olmayan yarenim, cananım, sultanım. Senki yıllarca aradığım özlemim, senki keşfettiğim cevherim, saklı hazinem. Sen ki ilahi aşkın tezahürü olan beşeri sevdam. Bir faniye duyulmayacak kadar kutsal bir sevgi bahşedilmiş yüreğime. Öyle bir aşk ki ne mecnun nede kerem getiremez dille. Mecnun ki leylasından vazgeçip ilahi aşka tutuldu, ben ise kendimden vazgeçtim aşkının narına düştüm. Senin aşkınla benliğimden vazgeçip ruhani bir aleme doğru yükselişe geçtim. Sensiz geçen ömrümü hiç yaşanmamış olduğunu farkettim. Gönlümü sana verdiğimden beri, dünyam ve ahiretimden de vazgeçtim. Kainatın başlangıçı, evrenin oluş sebebisin sen. Yaratan tüm güzellikleri cemalinde göstermiş. Yaratanın büyüklüğünü sana bakarak anlıyor beşer. Rabbim sana bağlansın diye yaratmış kalbimi. Yoksa aşkının acısı bile zevk verirmiydi bedenime.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta