Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Sen henüz yoktun,
Sen bir ruhtun
Sen bir yazgıydın
Sen henüz beden değildin,
Dünyada yoktun
Biz Berna ve Bekir’dik…
Biz bir ve tek’tik
Bir yalnızdık, biz sessizdik
Biz kimsesizdik ve ıssızdık,
Heyecansızdık
Sen bedene düştün
Sen annene düştün
Sen büyüdün annenle
Biz büyüdük seninle
Umutlarımız büyüdü
Heyecanlandık, umutlandık
Dualarımız büyüdü seninle
Yaşadığımızı anladık
Sen büyüdükçe annenle
Biz hayatı anladık,
