Sükutun Bedeli Şiiri - Selahattin İrfan ...

​Yorulmak değil bu, yolu izlemek sadece,
Kimin nereye vardığını sessizce seyretmek.
Biriktirdiğim ne varsa heybemde dünden kalan,
Hepsini bir sükûtun deryasına terk etmek

​Beni susturan hayat değil, biliyordum;
Değmeyen insanlara harcayacak sözümün kalmamasıydı
bir insanın
Bir uçurumun kenarında yankısız kalması gibi,
Kendi sesinden başka bir nefese inanmaması
hıçkırıklara bogulması,yalan duyguların çöplüğünde
kalmak kadar iğrençti dünya

​Gönül kırgın ve ağır, ama kelimelerim hafif artık
sorana bakmıyorum bile
Hangi cümleyi kursam, hangi anlama sığınsam boş.

Anlamayana bin destan yorulmakmış meğer,
Anlayana bir bakış, koca bir ömre eş.
​Artık bu sessizlik benim en sadık dostum,
Kimseye borcum yok, kendimden başka…
artık, içime döndüm;
Zira değmezmiş bu fırtına,
gözden düşenlere