Sükut bir hırkadır Şiiri - Murat Ülkü

Sükût bir hırkadır, giyineni pak eyler,
Dili lâl olanın, ruhu hakkı zikreyler.
Ayna bir deryadır, sırrını pak eyler,
Bakarsan derine, özün sana ses eyler.

Konuşmak gümüştür, susmak altın bir kural,
Gönül sarayında, sükût olsun tek kural.
Aynada görünen, değil sadece hayal,
Yüzünde saklanan, gizli bir cevher eyal.

Kelâm yorulunca, sükût başlar derinden,
Bir yankı yükselir, ruhun en saf yerinden.
Ayna korkmaz asla, paslı bakışlarından,
Seni sana verir, sıyrılıp her kirinden.

Gürültü bir perdedir, hakikati gizleyen,
Sükût bir fenerdir, karanlığı izleyen.
Ayna bir şahittir, her an seni gözleyen,
İçinde bir çocuk, eski günü özleyen.

Sustukça genişler, insanın iç dünyası,
Sükûtla son bulur, nefsin bitmez rüyası.
Aynanın sinesidir, gerçeğin en hası,
Kırılsa da vermez, kimselere bir yası.

Deryalar sükûtla, derinliğini saklar,
Sessizliğin nuru, karanlığı hep aklar.
Ayna karşısında, dökülür tüm yapraklar,
Gerçekte baki olan, o mübarek topraklar.

Sözün bittiği yer, sırrın başladığı an,
Sükûtla yıkanır, her kirli olan zaman.
Ayna der ki bana; "Sen kendini bir inan,
Sana senden yakın, başka yoktur bir canan."

Ayna sükût eder, dili yoktur konuşmaz,
Lakin gördüğünü, kimseden de saklamaz.
İnsan kendi sesiyle, menzile hiç ulaşmaz,
Sessiz akan sular, çamura da bulaşmaz.

Sükûtun kapısı, hikmetle açılır hep,
İnsanı insan eden, sükût ile o edep.
Aynadaki aksin, bin bir dertte bir sebep,
Özünü bulman için, sükût en büyük talep.

Garip Murat sus ki, ruhun dile gelsin bak,
Aynada parlayan, nur-u ilahi o hak.
Sükût ve ayna ki, iki yoldaş, iki ak,
Menzile erdirir, gönlün olursa berrak.