Sükunet Şiiri - Yücel Özkü

SÜKUNET
Sen hangi sabrın meyvesi olarak düştün içime,
Varlığın içimdeki kırıkları bile susturuyor.
Sana baktıkça içim yavaşlıyor,
Sanki dünya senden öğreniyor susmayı.

Bir kelimen bile düzen veriyor dağınıklığıma,
Bakışların, içimdeki gürültüyü siliyor,
Zaman eğiliyor önünde usulca,
Ve ben sende dingin bir yol buluyorum.

Ne yana dönsem sende bitiyor düşüncem,
Kalbim ilk kez acele etmeyi bırakıyor,
Bir huzur çökerken sessizce içime,
Anlıyorum; bazı varlıklar dua gibi.

Yücel ÖZKÜ
30 Mayıs 2007/AYDIN