Bir pencere önünde gözler dalmış kalabalık binalar arasına.
Gökyüzü artık eskisi gibi masmavi değil.
Güneş o parlaklığından uzakta.
Kuşlar konacak ağaç bulamıyor.
Heryer grimsi ve huzursuz kitlelerle dolu.
Gözler yarı kapalı,başlar düşük öne.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta