Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Daha kısa ve öz nasıl anlatılırdı bilmiyorum.
Tebrikler..
Bizi önce dilimizden sonra da dinimizden ederek, savaş yoluyla yapamadıkları kötülükleri bu tarzda ettiler Kazım bey, lakin kahir ekseriyet hala ölüm uykusuna yatmış gibi, kendilerine yapılan bu kötülüklerin farkına varamıyorlar ve kendilerini büyük nimetlere mazhar olmuş sanıyorlar.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta