Şükrü Özcan Şiirleri - Şair Şükrü Özcan

​İNSANLIK İFLASTA -
​İnsanlık iflas etti, öne çıktı çıkarlar
Dertlere hep göz yumar, toplu alkış tutarlar
Helal haram demeden, çiğnemeden yutarlar
İnsanlık can pazarı, ucuz ucuz satarlar. 🖤🖤🖤

Görseldeki şiirin metni şu şekildedir:
​İYİ DEĞİLİM
​İyi misin diye sordu sevdiğim.
İyiyim diye yalan söyledim.
Halbuki içimde dağlar devrildi.
Hazan yeni esti gülüm savruldu.

IZDIRAP BİNDURAĞI
​Hayatın ızdırap dolu son durağında
Bırakıp gittin ardına bakmadan
öylece
Binlerce ardından ağlatıp durdun

​- KAHRETTİ GİDİŞİN -
​Kahretti beni, veda edişin
Arkana bakmadan çekip gidişin
Rüyalarda kaldı bana gülüşün
Ayrıldığın gündü, benim bitişim

​KAHVEDEN GÖZLER -
​Güzel gözlerinin rengi kahveden
Bakışlar değilmi beni mesteden
Kahverengi gözler aklıma geldi
Ahları çektim ben öyle derinden.
​🖤🖤🖤

— KALBİMDEKİ İZİN —
​Gözümden düştün ama, gönlümde kaldın
Eskiden bendeki en güzel haldin
Unutmadım seni, unuttum sandın.
Tek hatam o tatlı sözlere kandım.
​🖤🖤🖤

​KASIM GAZELİ -
​Aylardan kasım olsa ne olur
Biz gazeli dökeli bak yıllar oldu
Romantik bir aymış, kime romantik
Bizim sevdamızın miyadı doldu.

— KAYBOLMUŞUM BEN —
​Tutunacak hiç bir dalım kalmadı
Yaprak misali kurumuşum ben
Açacakta hiç bir kapım kalmadı.
Kendi bedenimde kaybolmuşum ben
❤️❤️

Görseldeki şiirin metni şu şekildedir:
​— KELEBEK GÜLÜŞÜM —
​Ey yar unuttun beni
Gözlerimi yolda koydun
Dön artık ne olur
Kelebek yumuşaklığında

​KEŞKELER -
Ömrümüz doldu keşke keşkeler
Dönüp dönüp hep geriye baktık
Olmayacak şeylere hep ışık yaktık
Karşımıza çıktı yine keşkeler