"Ben dünyaya kötülük etmek için gelmedim Ömür Hanım.
Kalbimin kırgınlığı, bir başkasının canını yakmaya yetmez benim.
İyiliğimden vurdular beni, merhametimden kanattılar,
Yine de dönüp tek bir taş atmadım o sahte bahçelere.
İnsan olanın kırgınlığı da asil olurmuş meğer.
Sessizce çekilir, kendi kabuğuna saklanırmış.
Şimdi bırakıyorum o süslü cümleleri, o bencil dünyaları...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta