Şubatın on dördü,
Benim yola koyulduğum.
Sesimi duyurduğum,
Ağladığım, güldüğüm,
Kar, soğuk ve acıyı tattığım gün.
Ve hayata küstüğüm gün..
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta