Uzak doğunun dinginliğini ve sırrını al yüreğine. Sessizlik tahammül edilmez bir hal aldığında ki alacak, dayanmayı becerebildiğince tamsın. Güç dediğin acıyan ve acıya dayanan yerlerinle orantılı. Öğrenmek bedelsiz olmaz.
Uzaklık iyi gelir bazen. Değişimlere inanmaya çalışırken, aynı günü iki kez yakalayabiliyor olmanın keyfini çıkar. Sen başlayıp biterken, ben yeni yeni başlama telaşındayım güne. Özlüyorum üstelik, ruhu terbiye eden ve hisleri dizginleyen bir disiplin içindeyim.
Su gibi olmalı insan, su gibi kendine yol bulan. İçinde hiçbir kötülük barındırmayan ve sürekli akan, tıkandığında zorlayıp taşan. Bazen çağlayan, bazen de ince bir çizgide sakince yol alan. Uzaklıklar sınıyor şimdi, bambuların yeşerme hikayesinde aşkları. Üç beş gündü belki yokluğun, mevsimlere inat uzadı. Yine de su gibi olmalı dedim ya yürek, her dalgada sahile vuran, çakıl taşlarına hayat katan, bazen de varlığı için savaşılan ve sabırla kaynağında son bulan.
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Özenli,güzel bir mektup.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta