ayağı burkulan bir kalbin yutkunuşu gözlerimizi titretebilir
saç diplerinden başlayan bir utanç bu insanlık adına
insan soğuktan değil de sevgisizlikten de üşüyebilir
ve vazgeçebilir her şeyden cebindeki suskunluklar adına
adını sen koy kahrolma da gör doğmamış ölü çocukların var artık
çokluğun içinde büyüttüğün umut değil iyi bak yalnızlık
yeni bir biçimde şekil vermeliydi oysa umuda yarına
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta