Itır kokardı bizim dağlar ve her baharda kardelenler açardı çamurlu tarlalarda ne güzel
Ben Ergen çocuğuydum kıraç bir köyün köylüsüydüm bütün kurak yaşayanların
Sen Başkentde Bir şehirlisin sevgili
ne içtiğimiz su ne yediğimiz ekmek aynıydı
sana göre ben köy pınarından içerdim kana kana sen sebilden Ama o içtiğin sularda bizim köylüydü
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta