Toprağa can verip açtırır nice rengi su,
Her damlasında saklı ömrün ahengi su.
Gönül çölü hasretle kavrulup susarken,
Bir damla rahmet için ufuklara bakarken.
Bazen bir çölün yiten en kuytu yeridir,
Çatlamış gönüllerin vuslata erdiğidir.
Taşar da bendini yıkıp geçer coşkuyla,
Can verir kuraklığa, canan olur duayla.
Görünmez bir el ile yazılır rengi su,
Ezelden bulunmaz hiçbir yerde dengi su.
Bazen bir ateş yakar içini derinden,
Köz düşürür gönüle, kül savrulur yerinden.
Kimi gün serinletir ruhunu bağrından,
Kimi gün ateş olup yakar kendi kahrından.
Damladan okyanusa uzanır bu gizli hâl,
Sensiz bu varlık yurdu, gamla dolu bir hayal.
Sırrına ermek için neylesin bu âdem?
Hem hayatın özü su, hem de yokluksa âlem.
11.11.2026
Simya Nuran AksoyKayıt Tarihi : 12.11.2026 10:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!