Sözün Özü:
İnsan-ı kâmilin izini sürdüm,
Gönül kâbesinde gerçeği gördüm,
Ocakzade dilden bir haber sordum,
Mürşidin nefesi yol olmalıymış.
Emanet taşınır, sırrı bendedir,
Cevher toprak değil, asıl candadır,
Arif olan bilir, Hak her yandadır,
Aşkın pınarında göl olmalıymış.
Deryada damladır nefsini bilen,
Hakikat bağıdır yüzleri gülen,
Mazlumun gözünden yaşları silen,
Hünkâr'ın sunduğu el olmalıymış.
Dünyalık davası gütmez sadıklar,
Ateşte yanıp da pişer aşıklar,
Karanlık gecede parlar ışıklar,
Turhal'ın bağında dal olmalıymış.
Şah İbrahim kolu himmet eyledi,
𝒦𝒶𝓁𝑒𝓂𝓈𝒾𝓏 Ş𝒶𝒾𝓇 hak kelam eyledi,
Gönül sarayında semah eyledi,
Edep hırkasında hal olmalıymış.
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 22:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!